โรคแท้งติดต่อ ในสุนัขเนื่องจากในช่วงนี้มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องโรคแท้งต่อเ นื่องในแพะ ค่อนข้างมาก
คุณหมอเลยอยากนำข้อมูลเกี่ยวกับโรคแท้งติดต่อในสุนัข มานำเสนอ
โรคแท้งติดต่อหรือแท้งต่อเนื่องในแพะและสุนัขเกิดจาก แบคทีเรียช นิดหนึ่ง
แต่เป็นคนละตัวกัน ในสุนัขเกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่เรียกว่า บรูเซลล่าเคนีส
ตรวจพบในประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อราวปี พศ 2540-2541 ในปัจจุบันมี
แนวโน้มที่จะพบโรคนี้ในสุนัขเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
โรคแท้งติดต่อในสุนัขสามารถติดมายังคนได้ โดยเฉพาะในกลุ่มคนเลี้ยงที่
ใกล้ชิดกับสุนัข โรคนี้ยังไม่มียารักษาโรคให้หายขาด และที่สำคัญไม่มีวัคซีน
ในการป้องกันโรคด้วย คนที่ติดโรคนี้ยังโชคดีที่มียารักษาได้ แต่ทางที่ดีควร
พยายามช่วยกันป้องกันไม่ให้สุนัขที่เราเลี้ยงติดโรคน ี้จะดีกว่า โดยเฉพาะถ้า
เราเลี้ยงสุนัขพ่อแม่พันธุ์และมีการผสมระหว่างสุนัขข องเรากับสุ นัขจากที่อื่น
อาการ
อาการที่พบได้บ่อยคือ สุนัขจะมีปัญหาการผสมไม่ติด ซึ่งเกิดได้ทั้งในสุนัข
เพศเมียและเพศผู้ สุนัขเพศเมียที่เป็นโรคนี้ถ้าผสมติดหรือติดเชื้อในระ หว่าง
ที่ตั้งท้องประมาณ 45 วันขึ้นไปจนถึงช่วงใกล้คลอด ถ้าสุนัขแท้งในช่วงใกล้
คลอดอาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าสุนัขคลอดลูกก่อนกำ หนดก็ได้ อย่างไร
ก็ตามโรคนี้ไม่มีผลต่อการเป็นสัดโดยสุนัขยังคงมีการเ ป็นสัดได้ต ามปกติค่ะ
สุนัขเพศผู้ที่เป็นโรคนี้จะเกิดการอักเสบบริเวณอัณฑะ ถุงหุ้มอัณฑะบวม ถ้า
เป็นอย่างเรื้อรังก็อาจทำให้เกิดอัณฑะฝ่อได้ โรคนี้จะทำให้คุณภาพน้ำเชื้อ
อสุจิมีคุณภาพที่ไม่ดี ที่สำคัญสุนัขที่เป็นโรคนี้ทั้งเพศผู้และเพศเมียจะไม ่
แสดงอาการผิดปกติอะไรออกมาเลย สุนัขยังคงกินอาหารได้ตามปกติ ไม่มี
ไข้ไม่ซึม ยังวิ่งเล่นและซุกซนเหมือนเดิม
การติดต่อของโรค
โรคแท้งติดต่อในสุนัขติดต่อได้หลายทาง ในที่นี้คุณหมอจะกล่าวถึงการ
ติดต่อที่สำคัญๆ ซึ่งมีดังนี้ค่ะ
โดยการเลียและการกิน เป็นการติดต่อที่สำคัญมากเนื่องจากถ้ามีสุนัขเพียง
ตัวเดียวในบ้านที่ป่วย ก็จะมีโอกาสถ่ายทอดไปยังสุนัขตัวอื่นๆในบ้านได้ โดย
การเลียกินน้ำคร่ำ รก หรือลูกที่แท้งออกมา การเลียสิ่งคัดหลั่งที่เป็นเลือดใน
ช่วงที่สุนัขเป็นสัดหรือเป็นฮีท เลียน้ำปัสสาวะของสุนัขตัวที่เป็นโรค เป็นต้น
โดยการผสมพันธุ์ น้ำอสุจิในสุนัขเพศผู้หรือสิ่งคัดหลั่งในสุนัขเพศเมี ยที่เป็น
โรคจะมีเชื้อนี้อย่ เมื่อสุนัขผสมกันตามธรรมชาติ จะมีโอกาสติดโรคนี้ได้ การ
ติดต่อโดยวิธีนี้จะเป็นวิธีที่ทำให้สุนัขนำโรคจากนอก บ้านเข้ามา ในบ้านค่ะ
การวินิจฉัยโรค
การวินิจฉัยโรคคงต้องซักประวัติเกี่ยวกับความเสี่ยงข องการติดโร คนี้มา เช่น
มีการผสมกับสุนัขอื่นที่ไม่ได้มีการตรวจโรคนี้มาก่อน หรือไม่ มีการนำสุนัขตัว
ใหม่เข้ามาเลี้ยงหรือไม่ มีสุนัขในบ้านแสดงอาการดังที่คุณหมอได้เรียนให้
ทราบข้างต้นแล้วหรือไม่ จากนั้นคุณหมอคงต้องตรวจเลือดโดยเก็บตัวอย่าง
ซีรัม(น้ำเลือด)แล้วส่งให้ห้องปฏิบัติการตรวจใช้เวลา ประมาณ 2-3 วันก็ทราบ
ผล หรืออาจใช้ชุตตรวจสอบสำเร็จรูปก็ได้ซึ่งใช้เวลาในการ ตรวจไม่ถึง ครึ่ง
ชั่วโมงแต่ค่าใช้จ่ายก็จะแพงขึ้นค่ะ ในสุนัขบางตัวคุณหมออาจเก็บเลือดเพิ่ม
เพื่อตรวจโรคโดยวิธีการเพาะแยกเชื้อแบคทีเรียซึ่งใช้ เวลาประมาณ 3 สัปดาห์
จึงจะทราบผล แต่วิธีนี้จะมีความแม่นยำมากยิ่งขึ้นในการตรวจค่ะ
การควบคุมและป้องกันโรค
สุนัขที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้ ไม่มียารักษาให้หายขาดหรอกนะคะ วิธี
ที่พอจะควบคุมได้คือการทำหมันให้สุนัขทันทีเพื่อลดกา รแพร่เชื้อ ออกไป แต่
ก็เป็นเพียงแค่การลดปริมาณเชื้อในร่างกายให้น้อยลงโด ยที่เชื้อย ังไม่หมดไป
จากร่างกายสุนัข นอกจากนั้นเรายังต้องแยกเลี้ยงสุนัขตัวนี้ออกจากตัวอ ื่นด้วย
วิธีการควบคุมโรคนี้ที่ดีที่สุดคือการฉีดยาให้หลับไป เลย แต่ก็เป็นวิธีที่เจ้า
ของมักทำใจยอมรับได้ยากอันนี้ก็ขึ้นกับการตัดสินใจขอ งเจ้าของสุ นัขค่ะ
การป้องกันโรคที่ดีที่สุดคือ เราควรช่วยกันป้องกันไม่ให้สุนัขของเราติดโรคนี้
โดยก่อนที่จะนำสุนัขไปผสม ควรตรวจทั้งตัวผู้และตัวเมียก่อนเสมอ เมื่อซื้อ
สุนัขใหม่ที่ไม่ทราบประวัติเข้ามาในบ้านก็ควรเลี้ยงแ ยกและควรตร วจก่อนที่
จะนำไปเลี้ยงรวมกับตัวอื่นๆ สำหรับการป้องกันโรคในคน คือ อย่าเล่นกับ
สุนัขอื่นที่เราไม่ทราบประวัติเมื่อมีการจับต้องสุนั ขควรล้างมื อทุกครั้งก่อนจะ
ทานอาหารหรือขนม เพียงเท่านี้คุณและสุนัขของคุณก็จะปลอดโรคแท้ง
ติดต่อแล้วค่ะ
ขอขอบคุณโรงพยาบาลสัตว์ทองหล่อที่กรุณาเอื้อเฟื้อบทความ
ผศ สพ ญ ดร เกษกนก ศิรินฤมิตร
